ข้อจำกัดของชีวิตเป็นสิ่งที่พึงพิจารณาเป็นขั้นต้น บ้างต้องทำงานเลยหลังเรียนจบ บ้างสามารถ Gap Year ได้ก่อน บ้างสามารถเปิดธุรกิจของตนได้ ซึ่งข้อจำกัดของชีวิตนี้แปรเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ของชีวิต ข้อจำกัดของชีวิตสามารถทำให้ผมวางแผน ประเมินความเสี่ยง  อีกทั้งเติมเต็มกรอบของชีวิตเท่าที่กรอบ ณ ปัจจุบันทำได้ หลายครั้งข้อจำกัดสามารถสร้างสิ่งที่พิเศษได้ ข้อจำกัดของเวลาสร้างผลงานที่สร้างสรรค์ ข้อจำกัดของกำลังสร้างสมดุลการดำเนินชีวิต ข้อจำกัดของทุนทรัพย์สร้างแผนจัดการความเสี่ยงที่ครบถ้วน ข้อจำกัดของโอกาสสร้างการตัดสินใจในกรอบระยะเวลาอันแสนสั้น แปรเปลี่ยนข้อจำกัดสู่แรงขับเคลื่อน … ข้อพิสูจน์ของชีวิต เกิดจากการถาม Why และ Why not Why – ทำไม..กันนะ ทำไมเราถึงอยากไปถึงจุดนั้น ทำไมเราถึงตัดสินใจแบบนี้ ทำไมเขาถึงเลือกลงมือทำเช่นนี้ ทำไม กระซิบ ความลับ ความลึก ของมนุษย์ Why not –… Continue reading

[จากศูนย์สู่อนันต์] กลับสู่ตนเอง มิติที่ 1: ตั้งสติ กับสื่อออนไลน์ที่เต็มไปด้วยข้อคิดเห็น กับความเปลี่ยนแปลงที่หมุนวนไปอย่างรวดเร็ว กับจังหวะชีวิตที่รวดเร็วมากยิ่งขึ้น กลับสู่ตนเอง มิติที่ 2: วัดผลตนเองด้วยไม้บรรทัดของตนเอง ในบริบทที่เราสามารถเห็นความสำเร็จของผู้อื่นผ่านสื่อออนไลน์ได้ง่าย หากเราเผลอใจปล่อยความคิดไปกับภาพเหล่านั้น ไม้บรรทัด หมุดวัดของเราอาจไม่ได้สะท้อนสิ่งที่สำคัญ ความต้องการรากลึกแท้จริงของเรา กลับสู่ตนเอง มิติที่ 3: รับผิดรับชอบตามข้อเท็จจริง แยกแยะข้อเท็จจริง และ ข้อคิดเห็น โฟกัสหาเหตุปัจจัยในข้อเท็จจริง เรียนรู้ทำไมในข้อคิดเห็น แปรเปลี่ยนตะกอนความคิดเหล่านี้เป็นการกระทำ กลับสู่ตนเอง มิติที่ 4: ใช้เวลากับสิ่งสำคัญ กับสิ่งที่เราให้คุณค่า กับกลุ่มคนสำคัญ เวลาและวารีไม่เคยคอยใคร ใช้เวลา ใช้ทรัพยากรอันมีค่ามากที่สุดนี้กับสิ่งสำคัญก็พอ กลับสู่ตนเอง มิติอนันต์: ทุกสิ่งล้วนไม่เที่ยง ความคิดแปรเปลี่ยนไปกาลเวลา… Continue reading

เป็นธรรมดา เป็นธรรมชาติที่ในบางครั้งที่ผมเองก็เหนื่อย สับสน สงสัย อ่อนแอ ต่อสถานการณ์ บทบาท บริบท ในชีวิต การเริ่มต้นทำงานแม้ผ่านประสบการณ์หลักปี การเปลี่ยนสถานที่ สิ่งแวดล้อม มิตรสหายรอบตัว ย่อมส่งผลต่อความรู้สึกของเรา..บ้างในบางครั้ง ทฤษฎี Self Development หรือ Self Management ต่าง ๆ นานา ที่เห็นโดยทั่วไปในสื่อ หลายครั้งกลายเป็นดาบทิ่มแทงเช่นกัน..แต่ทฤษฎีสามัญ เรื่องของธรรมชาติ เป็นสิ่งที่ถูกพิสูจน์แล้วพิสูจน์อีก จนผมตระหนักว่าคือความจริง ตัวเราเอง จิตใจของเรา ถือเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติอันกว้างใหญ่นี้ ภาพฉายโลกจากอวกาศอันกว้างใหญ่ เราเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ เท่านั้น ปัญหาอันใหญ่ล้น ณ ปัจจุบัน เบาบางเป็นจุดเล็กจิ๋ว เมื่อเวลาผ่านไป..ปัญหาใหญ่ที่สุดตอนเริ่มต้น… Continue reading

เป็นประโยคที่ผมชอบมากจากงาน CTC ของอาจารย์เกดในหัวข้อการสร้างสมดุลระหว่าง Passion กับ Profit … หากมองเข้าไปภายในหัวใจของผมเอง ผมมักจินตนาการเหมือนผมอยู่ในเรื่อง Viking / One piece ล่องเรือออกไปกลางมหาสมุทร และผมเชื่อว่าหลายคนก็รู้สึกในมุมนี้เช่นเดียวกัน ก่อนออกเรือเรามักเห็นภาพชัด เห็นเป้าหมายที่อยากไปถึง เมื่อเวลาผ่านไปเป้าหมายนั้นมักถูกลมพายุ อุปสรรคกัดเซาะ ทำให้เราตื่นขึ้นพบกับความจริง ตื่นขึ้นมาพบกับชะตาที่อาจไม่ได้คาดหวังที่จะพบเจอ ตื่นขึ้นมาพบกับเป้าหมายที่ชัดเจนน้อยลงในบางวัน ..แต่ผมเชื่อว่าสิ่งนี้เองคือเสน่ห์ของการเดินเรือ ลูกเรือของลูฟี่ ในการ์ตูนเรื่อง One piece แต่ละคน มีเรื่องราวการนำพาขึ้นเรือแตกต่างกันไป บ้างมีปากเสียงกัน บ้างช่วงเหลือกันให้รอดพ้นภัยอันตราย สิ่งนี้เองคือเสน่ห์ ของเรื่องราวที่ร้อยเรียงเข้าด้วยกันจากภายนอก สำหรับลูฟี่แล้วมีความเชื่อจากภายใน “ฉันจะเป็นราชาโจรสลัดให้ได้เลย!” เป็นเข็มทิศหลักให้เดินทางตลอดมา สุดท้ายลูฟี่และผองเพื่อนก็ค่อย ๆ ผ่านทุกข์และสุขร่วมกันมามากมายจนถึงปัจจุบัน และเข้าใกล้เป้าหมายเข้าเรื่อย… Continue reading

ถ้าสามารถแก้ไขมิติแห่งเวลาได้  ผมจะไม่เลือกย้อนกลับไปแก้ไขมิติแห่งเวลา เนื่องจากผมเชื่อว่าการกลับไปแก้ไขมิตินี้จะส่งผลต่อเส้นเรื่องความเป็นไปได้ต่าง ๆ ผมจะไม่เลือกท่องไปในอนาคต เนื่องจากปัจจัยใกล้เคียงกัน หากรู้อนาคต มีแนวโน้มที่เราจะแก้ไขปัจจุบัน ส่งผลต่อเส้นเรื่องเช่นกัน แต่สิ่งที่ผมจะเลือก คือ “เลือกขยายกรอบเวลาแห่งปัจจุบัน” ให้นานมากขึ้น … บางสิ่งที่เกิดขึ้น แค่ในชั่วขณะนึง ยังเป็นภาพที่งดงามมากที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น ผมจำได้ถึงแสงอาทิตย์ยามเย็น ที่สะท้อนทะเลสาบ ณ อ่างแก้ว ในกลางปี 2022 ได้ หรือแววตาแห่งความสุขของคนที่ผมรัก แววตาที่สะท้อนความสุขอันเปี่ยมล้น “ดีเหมือนกันนะ ถ้าผมได้หยุดอยู่ตรงนั้น และ สัมผัสความรู้สึกนั้นมากขึ้น” … แต่เมื่อพิจารณาดี ๆ แล้ว เมื่อสามารถ เลือกขยายกรอบเวลาแห่งปัจจุบัน ได้นานขึ้น ในบางบริบทของชีวิตที่แสนทุกข์ใจ ก็มีแนวโน้มที่เราจะอยู่ ณ… Continue reading

“ในบางจังหวะ บางประโยค ก็สามารถเปลี่ยนมุมมองของเราไปตลอดกาล” สวัสดีครับ เรา ปาร์ค ชัยดิษฐ์ สิทธิสุนทรวัชร์ CU INTANIA 101 เราเป็นหัวหน้านิสิต กรรมการนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2563 หรือที่น้อง ๆ ทุกคนรู้จักกันดีในชื่อของ “กวศ.” เป็นเด็กกิจกรรมคนหนึ่งในคณะของเราครับ และได้มีโอกาสเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของ ChAMP Engineering 4 ในช่วงปีที่ผ่านมา แต่การที่เราได้เข้าโครงการ ChAMP Engineering นั้นไม่ได้เป็นเส้นทางตรงที่ราบเรียบ แต่เป็นเหมือนเส้นทางที่คดเคี้ยวแสนขรุขระเสียมากกว่า ในปี 2562 เราได้ทำการสมัคร ChAMP เข้าถึงรอบ Mentee Selection และไม่ผ่านการรับเลือก ในปี 2563 เราได้ทำการสมัคร… Continue reading

งานอดิเรกหรือความชอบ สามารถแปรเปลี่ยนเป็นบทเรียนอันล้ำค่า เมื่อถึงบริบทเวลาเหมาะสม จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเริ่มเตะฟุตบอลคือ ตอนอนุบาล 2 ผมได้ไปร่วมงานกีฬาสีของหมู่บ้าน เป็น match เล็ก ๆ เตะแค่ 2 ทีม แต่ในตอนนั้นผมเด็กมากทางพี่ ๆ เลยให้เป็นกองเชียร์ มีของรางวัลคือ “การ์ดยูกิ” สรุปทีมของผมชนะ แต่ทางพี่ในทีมไม่ให้การ์ดยูกิผม เพราะผมไม่ได้เตะ ผมเสียใจมาก ตอนนั้นผมค่อนข้างเต็มที่มาก ออกไปหาซื้อชุดกีฬาสำหรับเด็กมาใส่ นั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมตัดสินใจว่าผมจะฝึกเตะบอลอย่างจริงจัง เวลาผ่านมาเข้าสู่ช่วงประถมศึกษาผมเตะบอลทุกวันครับ ในสนามพื้นปูนบ้าง สนามหญ้าบ้าง ไม่มีช่วงหยุดเลย แม้แต่ปิดเทอม Summer ผมก็มาเตะบอลเช่นเดิม นั้นทำให้ผมเริ่มสะสมทักษะในการเตะฟุตบอลหลากหลายตำแหน่งตั้งแต่กองหน้าไปจนถึงกองหลัง ด้วยระบบในสมัยเด็ก เด็กจะยังไม่ฉายทักษะที่แท้จริงมากนัก ทำให้เราได้มีโอกาสเล่นในหลากหลายตำแหน่ง ตลอด 12 ปี ที่เตะบอลตั้งแต่ประถม 1… Continue reading

มากกว่า “คำตอบที่ดี” คือ “คำถามที่ยอดเยี่ยม” ผมเชื่อในพลังของ การถามคำถาม มาเสมอ เพราะนั้นสื่อถึงความตั้งใจในการฟัง การเชื่อมโยงจุดทางความคิด และการสื่อสารออกไปอย่างเหมาะสม ในช่วงเดือนธันวาคม กับบรรยากาศคริสต์มาสแบบนี้ ผมจึงอยากชวนใช้เวลาช้า ๆ ใช้เวลากับ สมุดปากกาที่ถนัด หรือ แม้แต่คอมพิวเตอร์เครื่องโปรด ในการสนทนากับตนเอง ในห้วงเวลาที่กำลังจะเปลี่ยนผ่านในปีนี้ **บทสนทนานี้สร้างผ่านมุมมองประสบการณ์ของผมเอง หากมีข้อผิดพลาด ถูกใจ ไม่ถูกใจ ประการใด ขออภัยไว้ ณ ที่นี้** เป็นอย่างไรบ้างตัวเรา เหนื่อยไหม รู้สึกยังไงบ้าง เป็นคำถามแรกที่ผมจะถามตนเอง เพื่อให้เข้าใจว่าที่ผ่านมาเราลืมสัมผัสความรู้สึกบางอย่างที่ตนเองพยายามสื่อสารมาไหม “ความรู้สึก” จะตามด้วย adj. เป็นสิ่งแรกที่เด้งออกมา เช่น รู้สึกดี รู้สึกไม่ดี รู้สึกมั่นใจ รู้สึกตื่นเต้น… Continue reading