เป็นธรรมดา เป็นธรรมชาติที่ในบางครั้งที่ผมเองก็เหนื่อย สับสน สงสัย อ่อนแอ ต่อสถานการณ์ บทบาท บริบท ในชีวิต

การเริ่มต้นทำงานแม้ผ่านประสบการณ์หลักปี การเปลี่ยนสถานที่ สิ่งแวดล้อม มิตรสหายรอบตัว ย่อมส่งผลต่อความรู้สึกของเรา..บ้างในบางครั้ง

ทฤษฎี Self Development หรือ Self Management ต่าง ๆ นานา ที่เห็นโดยทั่วไปในสื่อ หลายครั้งกลายเป็นดาบทิ่มแทงเช่นกัน..แต่ทฤษฎีสามัญ เรื่องของธรรมชาติ เป็นสิ่งที่ถูกพิสูจน์แล้วพิสูจน์อีก จนผมตระหนักว่าคือความจริง

ตัวเราเอง จิตใจของเรา ถือเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติอันกว้างใหญ่นี้ ภาพฉายโลกจากอวกาศอันกว้างใหญ่ เราเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ เท่านั้น

ปัญหาอันใหญ่ล้น ณ ปัจจุบัน เบาบางเป็นจุดเล็กจิ๋ว เมื่อเวลาผ่านไป..ปัญหาใหญ่ที่สุดตอนเริ่มต้น ตอนที่ปัญหานั้นยังไม่ถูกแก้ไขเสมอ

…

ตัดภาพมายังสภาวะ ‘ในวันท้องฟ้าไม่สดใสนัก‘ แล้วอะไรคือสิ่งที่ทำให้เราก้าวต่อไปได้?

“Go all the way..Go all the way”
”จงก้าวต่อไป..จงก้าวต่อไป“

ทำหน้าที่ให้เต็มที่ แก้ไขปัญหาตรงหน้าอย่างเต็มความสามารถ ทำตามความเชื่อ และจบเรื่องราว ณ หนังสือเล่มนี้อย่างสมบูรณ์ มันง่ายมากครับที่จะล้มเลิกสิ่งที่เราสร้างมา

แต่มันยากและแสนมีคุณค่าในการทำสิ่งที่สร้างมาให้สำเร็จสมบูรณ์

…

ลุกขึ้น อาบน้ำอาบท่า ทำสิ่งที่ทำให้ใจเบิกบาน คลายความวิตก มายาคติ สิ่งกังวลใจ สูดหายใจเข้าออก..ช้า ๆ

ย้อนมองการเดินทาง ความงดงามของการเดินทางนี้ที่ผ่านมา..และในไม่ช้า แสงแห่งเช้าวันใหม่จะส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา เพื่อเป็นสัญญาณให้นักสู้..ก้าวต่อไป

ชัยดิษฐ์